IJsselkade 11 s
Zutphen
Tel.: 06-81949313

Emoties als leerweg

Hoe werken emotionele patronen?

In iedere situatie en elke gebeurtenis zit een emotioneel element. Dat komt gewoon doordat je een emotioneel lichaam hebt dat 'meeleeft', of je dat nu doorhebt of niet. Het overgrote deel van je emotionele leven vindt plaats in het onbewuste. Je bent niet vrij in het ervaren van emoties, omdat je geschiedenis hebt met diezelfde emotionele thema's. In een bepaalde situatie, stel in je jeugd, kan bijvoorbeeld verdriet ontstaan. Dat wordt dan deels verwerkt, en deels niet. Dat onverwerkte deel blijft plakken, zou je kunnen zeggen. Dat komt doordat we daar een mechanisme voor hebben ontwikkeld: wat als teveel of te moeilijk voelt wordt naar het diepere en uiteindelijk het onbewuste gemanoeuvreerd. En door het mechanisme dat je toch van je onverwerkte emoties afwilt zoek je het toch ook steeds weer op. En dan herhaalt zich het patroon: een deel van het verdriet dat je vindt wordt verwerkt, geleefd, en een ander deel resoneert met wat in je is opgeslagen en blijft plakken. Het is een emotionele mallemolen, door je heen, en die heeft z'n eigen dynamiek.

Het wordt nog gekker: deze emotionele patronen deinen mee met het leven, los van hoe jij er in staat. Met andere woorden: je hebt er geen enkele grip op. Dat is herkenbaar als iemand zegt 'ik was even mezelf niet'. Dat klopt in zekere zin: de emotie doet wat ie wil. Zoals Eckhart Tolle ook aangeeft: "je kunt er niet verantwoordelijk voor worden gehouden als je pijnlichaam actief wordt." Hoe ga je er dan mee om? Een precieze gebruiksaanwijzing verschilt van persoon tot persoon, maar in het algemeen gesproken is het handig als het gevoel, de emotie, niet te serieus genomen wordt. Uiteraard moet er huiswerk gedaan worden, en is het essentieel dat je je innerlijke leven leert kennen. De emoties willen gekend worden, meer niet. Je hoeft er niet in op te gaan, je hoeft het niet worden. Dat gebeurt wel, maar dat hoeft niet zo te blijven als je bereidt bent attent te blijven op je speelruimte: op ieder moment kun je als het ware voor kiezen niet meer zo nadrukkelijk en automatisch mee te doen met het gevoel, met het patroon. Dus het recept in het kort is: leer het kennen, en maak het onbelangrijk. Dat onbelangrijk maken komt erg nauw: het is een soort laten vallen, overgeven, van het belang ervan dat je eerder onbewust aannam. Het is geen afweren en afkeuren van emotie.

Emotie als ver-uit-ontwikkelde overlevings-strategie

De reden dat emotie blijven plakken, in het onderbewuste nestelen, is niet zomaar dat ze te veel of te moeilijk zijn. Er ligt nog een ander dieper mechanisme aan ten grondslag. De eigenlijke magnetische kracht waardoor emoties haken is je idee van een eigen individueel en apart 'ik'. Ieder 'ik'  zoekt zelfbevestiging en recht van bestaan, en daarom houdt het graag vast aan emoties. Deze geven ogenschijnlijk vastigheid: ik voel verdriet en eenzaamheid, dus dat zal ik dan ook wel zijn. En deze 'ik', het ego heeft snel door dat er een breed scala aan emoties zijn waar het zijn waarde aan kan ontlenen, ongeacht of dit prettige of vervelende emoties zijn. Uiteindelijk is iedere vastigheid of waarde op basis van gevoelens gebakken lucht: een emotie kan jou niet definiëren omdat deze tijdelijk van aard is. Je ego zal het echter blijven proberen om je te overtuigen van de realiteitswaarde ervan, als een duiveltje op je schouder. Wie / wat je wezenlijk bent laat zich niet definiëren door emotionele posities en patronen, dus wat dat betreft kan je niets gebeuren als je het ogenschijnlijke belang ervan kunt doorzien. Dit is niet een enkele stap die je op een dag zet, maar eerder een proces van attent zijn op jezelf en je patronen, afgewisseld met momenten of zelfs hele periodes dat je als het ware slapend in je patronen leeft, automatisch en niet attent. Het is een vallen en opstaan, waarbij opstaan en blijven staan veel beter lukt als je wordt ondersteund door VortexHealing energiewerk.

Welke emotionele posities of patronen zijn er zoal?

Op zich zijn emoties geen probleem. Zoals blaadjes aan een boom groeien, vallen en weer groeien horen ze gewoon bij de menselijke natuur. Ze worden pas als problematisch ervaren als ze niet door[ge]leefd zijn, als er een residu van achterblijft. Dus: als je er wat van vindt dat die blaadjes vallen of groeien, en het idee ervan vasthoudt. Dan ontstaat een stapeling in het onderbewuste die je geest en gezondheid bezwaard. Iedere manier van het 'hanteren' van emoties kan in dat opzicht gezien worden als een obstructie van de natuurlijke stroom van emoties door je heen. Omdat we behept zijn met een ego is dit stapelen een onvermijdelijk en zelfs een natuurlijk iets. Emoties zijn als draden waar je als marionet aanhangt: totdat ze zijn doorgeknipt bepalen ze je gemoedstoestand. Door bewustwording en energiewerk kun je er van loskomen, met als bedoeling meer te kennen en te leven wie je wezenlijk bent, los van de emotionele waan van de dag.

Hieronder volgt een lijst van de meest voorkomende emotionele posities. Hierbij merk ik graag op dat de lijst verre van compleet is. Iedereen heeft z'n 'sterke punten' oftewel patronen die nadrukkelijker vertegenwoordigt zijn dan andere. Die kunnen dan ook in veel meer facetten beschreven worden dan hier vermeld. Een patroon kan op zichzelf staan, en/of geboren worden als reactie op of compensatie voor andere patronen. Een mooi voorbeeld is de leraar. Dat is iemand die anderen, dikwijls ter onbewuste vermijding van eigen pijn goed weet te vertellen hoe een en ander in elkaar steekt. Maar let op: dit patroon ligt dicht bij die van de dictator, de kapitein, en de prediker. En een gevoel van 'arme ik' grenst aan het gevoel van slachtofferschap ligt. Het lijken subtiele verschillen maar naarmate je er beter kennis mee maakt valt het onderscheid des te meer op. Dit is een algemene lijst in willekeurige volgorde, de moeite waard om aandachtig door te lezen. En als je denkt "die heb ik niet, maar mijn man/vrouw/baas/buurvrouw etc wel", denk dan nog eens. Het is dikwijls makkelijker patronen buiten je te zien, maar de enige reden dat je ze herkent is dat je het zelfde patroon zelf kent, oftewel bij je draagt.